برای هر زبان آدرس مستقل داشته باش
اگر محتوای اصلی واقعاً فارسی و انگلیسی است، بهترین ساختار این است که هر نسخه URL خودش را داشته باشد. تغییر زبان فقط با جاوااسکریپت روی یک URL واحد، سیگنال ضعیف‌تری برای موتور جست‌وجو و لینک‌پذیری ایجاد می‌کند.
hreflang باید دوطرفه باشد
Google می‌گوید هر نسخه زبانی باید هم به خودش و هم به نسخه‌های دیگر اشاره کند. اگر صفحه فارسی به انگلیسی لینک بدهد ولی انگلیسی برنگردد، نشانه‌گذاری ممکن است نادیده گرفته شود.
برای ROZNEX این یعنی صفحه فارسی و انگلیسی یک مقاله، خدمت یا مطالعه پروژه باید مجموعه یکسانی از لینک‌های جایگزین داشته باشند.
کنونیکال را با hreflang قاطی نکن
نسخه فارسی نباید کنونیکال را به انگلیسی بدهد فقط چون موضوع یکی است. اگر هر دو صفحه محتوای ترجمه‌شده واقعی دارند، هرکدام canonical خودشان را می‌خواهند و hreflang ارتباط میان آن‌ها را توضیح می‌دهد.
فقط قالب را ترجمه نکن
اگر ناوبری فارسی شود اما متن اصلی انگلیسی بماند، صفحه واقعاً نسخه فارسی محسوب نمی‌شود. Google زبان را از محتوای صفحه تشخیص می‌دهد، نه فقط ویژگی زبان. بنابراین ترجمه باید محتوای اصلی، عنوان، توضیحات و دعوت به اقدام را پوشش دهد.
HTML یا نقشه سایت؟
Google سه روش را برای اعلام نسخه‌های محلی پشتیبانی می‌کند: HTML، هدر HTTP و نقشه سایت. برای یک سایت کوچک دو زبانه، HTML در بخش head معمولاً شفاف است؛ اگر نقشه سایت هم تولید می‌شود باید مراقب باشی داده دو محل با هم ناسازگار نشوند.
خطاهای رایج
- URL نسبی در hreflang به‌جای URL کامل.
- نبودن لینک بازگشتی.
- زبان اشتباه یا کد منطقه نامعتبر.
- canonical کردن همه زبان‌ها به یک نسخه.
- ترجمه ناقص محتوای اصلی.
مرجع رسمی: Google Search Central — نسخه‌های محلی.
برای مسیر اجرایی: سئوی فنی و سیستم رشد ارگانیک.
نمونه مرتبط: مطالعه پروژه — Vilara.